گل پرپرشده توی باد زمستون

 ریشه کرده توی سرزمین ویرون

پر از گرد و غبار ساقه و برگش

سهم اون از آسمون برف و تگرگش

ای اسیر سایه های سرد و تاریک

میرسه ناله شب از دور و نزدیک

آبی رویا تو به سیاهی نفروش

من نمیزارم که بشی اونجا فراموش

آه ای گل تشنه من به آسمون رسیدم

من نقش خدا را روی دیوارها کشیدم  

تا ریشه تو اسیر تو خاک آوای شبم میمونه غمناک

هنوز ابرها سیاه ،آسمون شهر قشنگم

 عمر عشق من تباه از قریب زرد غربت

سرد اما تن ساقه دیگه احساسی نداره

 دیگه سبزی نمیگیره اگه بارون بباره